وارد دنیای جوانان شوید
«هنر» مي تواند همان موتور محركه ارتباط گيري جوانان با ساير موضوع ها و به حركت درآمدن آنان در مسيرهاي موردنظر و از خمودگي خارج شدن بخشي از جوانان- گروهي كه انگار ذوق و سليقه شان رنگ باخته و اگر از آنان نظر بپرسي مي گويند مگر ما هم مي توانيم نظر بدهيم!- باشد.
به عبارتي «هنر» و پرداختن به آن، شايد همان رمز ورود به دنياي جوانان باشد، رمزي كه خيلي ها دنبالش مي گردند اما شايد نشاني اشتباه دارند.
روانشناسان كليد ورود به دنياي جوانان را «هنر» مي دانند؛ اما به نظر آنها هنر همان حلقه مفقوده يا رمز ورود به دنياي جوانان و دادن حركت و نشاط به آنان است. اگر به اين موضوع پرداخته شود، جوانان اغنا، ارضا و مطرح مي شوند و نيازي به جايگزين هاي ديگر براي مطرح شدن يا اغنا نخواهند داشت.
دونكته درباره جوانان بايد مورد توجه قرارگيرد. كيفي پركردن اوقات فراغت و درنظرگرفتن ديدگاه جوان به طور خاص نه عام. جوان ها سرمايه هاي بزرگ هر كشورند. وقت جوان ها بايد با كيفيت پر شود. براي مثال اگر مركزي مي خواهد برنامه داشته باشد، بايد از استادان عالي آن هنر يا صنعت دعوت به همكاري كند تا برنامه، نتيجه داشته باشد. شبكه هاي تلويزيوني بايد در زمينه هاي هنري الگو ارائه دهد.
به عقيده روانشناسان وظيفه ما ارتقاي اين سطح و دادن خوراك فكري به جوانان است نه نگه داشتن سليقه و ذوق جوانان در همان حد، در طول تاريخ كشورهايي در بحث فرهنگ موفق بوده اند كه الگوهاي موفق ارائه كرده اند.
توانايي هاي مختلف در جوان هاي ما وجود دارد، اما چرا به منصه ظهور نرسيده، شايد به اين علت كه از تاريخ در مسير حركت به سمت آينده درست بهره نبرده ايم.
امروز حركت در زمينه علم وصنعت انجام شده اما واقعا فرهنگ مظلوم مانده است. اگر فرهنگ مورد توجه ويژه قرارگيرد و بودجه استراتژيك براي آن درنظر گرفته شود، دنيا تحت تاثير حركت جوانان قرار خواهدگرفت. برخي جوانان دراين زمينه خاموش شده اند. بايد به آنان معيار و الگو بدهيم تا به حركت درآيند.
دستمايه اين كار موفق، هنر است. يكي از ديدگاه ها اين است كه اجازه دهند تك تك جوانان بروند پشت تريبون و نظر بدهند. در زمان مارشال دوگل، يكي از برنامه ها براي جوانان اين بود كه هر جواني روي صندلي رئيس جمهور مي نشست و مي گفت من روزي رئيس جمهور فرانسه خواهم شد. اين يك موج عالي به وجود مي آورد.
خيلي ها معتقدند مي توان به جاي سخت گيري و يا برخورد با جواناني كه از الگوها و مدهاي ارائه شده از سوي ديگر كشورها تبعيت مي كنند، با استفاده ازتصاوير زيبا و درست، الگو ارائه داد و توجه آنان را جلب كرد. يعني با استفاده درست از همان ابزار با اين مشكل مقابله كرد.
جنگ امروز، جنگ تبليغات است. بيل بوردها اختصاص داده شده به تبليغ گوشي ها. به عقيده من بايد توجه مسئولان را به اهميت تصوير جلب كرد. چه ما بخواهيم و چه نخواهيم، چه باور كنيم و چه باورنكنيم، كساني كه مي خواهند روي فرهنگ مانور دهند، از اين وسيله استفاده مي كنند. بايد براي جامعه و بويژه نوجوانان و جوانان، خوراك فرهنگي تهيه كنيم.
نيازي به سخت گيري هم نداريم. كافي است اين دين را به زيبايي ارائه و مورد توجه قرار دهيم. براي دستيابي به اين هدف مهم بايد سرمايه گذاري كرد و بودجه استراتژيك فرهنگي درنظرگرفت.
اگر آنچه را كه داريم، زيبا جلوه دهيم، مردم به آن گرايش پيدا مي كنند. به طور مثال يكي از ابزارهاي مهم در جهان، چاپ عكس هاي بي نظير و خاص از جلوه هاي يك كشور است، مثل جلوه هاي طبيعت، معماري و مردم. در دنيا، گاهي يك عكس، جهاني را تكان مي دهد. با توجه به اهميت تصوير، درحال حاضر هزينه زيادي صرف آن مي شود. دراين زمينه ايجاد خلاقيت براي جوانان بسيار است.
روانشناسان توصيه مي كنند جوانان گاهي عكاسي كنند. اصل عكاسي نگاه زيباست و مهم ترين موضوع دراين زمينه، اصل زيبايي شناسي است. با عكس، پيام، سريع و نافذ منتقل مي شود. جوان در هركس ذهنيت خود را نشان مي دهد. چون مردم دوست ندارند آنچه را كه ديده اند دوباره ببينند بلكه نوع نگاه و زاويه ديد و توصيف شما را مي خواهند. اينجاست كه تمام عناصر جامعه ارزشمند مي شود. مهم اين است كه يك جوان مي تواند خودش را بهتر بشناسد، و بداند چه چيزي را مي خواهد به تصوير بكشد و چه بگويد. اين عكس ها حاصل نگاه او است. اين نگاه او را به زندگي و آينده خوشبين مي كند.
